สะดุ้งตามสัญชาตญาณ ดวงตากะพริบปริบเพราะความประหลาดใจ “ นายเป็นคนบอกเองว่าให้อยู่ด้วยกันก่อน ” เอียงคอมองด้วยความงุนงง พลางยกมือลูบหน้าผากตนเองป้อย ๆ ก่อนจะเลื่อนลงต่ำ มือข้างเดิม เอื้อมไปหาคนที่อยู่ตรงหน้า “ ถ้าจะกลับ— ” . ชายเสื้อของอีกฝ่าย ถูกดึงรั้งเอาไว้ . “ ทำไมไม่กลับพร้อมกันล่ะ ” ราวกับขอให้เขาเป็นฝ่ายเดินนำ

Show Post

จากชื่อของดวงดาวที่เพียงหมายหยิบยืมมาใช้ สู่การค้นหาความหมาย และนึกชมชอบมันอยู่คนเดียว ไม่ได้คิดแบ่งปันเรื่องราวที่ตนได้รู้ หรือที่มาของมันให้ใคร เมื่อรับรู้ว่าคุณเข้าใจ จึงหยิบยก นำความหมายนั้นขึ้นมากลั่นแกล้ง "ไม่จำเป็น" สิ้นเสียง ศีรษะที่เคยเอนไปอีกทางกลับตั้งใจขยับเข้าหา "แค่นี้.." จนศีรษะพิงโดนอีกฝ่าย "เธอก็ขยับไม่ได้เหมือนกัน" ไม่อนุญาตให้เจ้านกกุลาอพยพหนีไปไหนได้อีก

Show Post

เห็นคนได้แต้มนำอีกแล้วแต่ทว่าครั้งนี้รองประธานกับประธานชมรมดันติดภารกิจมามอบของรางวัลและขนมไม่ได้เลยส่งตัวแทนมาแทน "ยินดีด้วยนะครับ"

Show Post

#HWWW2_Clubfest #HWWW2_Newspaperclub “ขอบคุณสำหรับการให้สัมภาษณ์” “และโปรดจำไว้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นให้คิดถึงชมรมหนังสือพิมพ์แห่งฮอกวอตส์เสมอ“ ”เราช่วยอะไรไม่ได้แค่อยากรู้เฉยๆ“

Show Post

#HWWW2_Clubfest #HWWW2_AstronomyClub แน่นอนว่าของรางวัลเป็นสิ่งที่เราเตรียมกันไว้เป็นอย่างดี “เก่งมากเลยครับ… คุณฮันเซล…” ถึงจะเป็นเกียรติบัตรสุดแสนจะน่ารักก็เถอะー

Show Post