#MKHnyuugaku #MKH_โรลเปิด [หลังปฐมนิเทศเสร็จ | สวนหย่อม] หลังจากที่ได้รับคาตาชิโระมา เจ้าจิ้งจอกตนนี้ก็เดินออกจากโรงยิมแล้วตรงไปอย่างไร้จุดมุ่งหมาย ดูท่าแล้วเจ้าตัวก็ไม่ค่อยรู้จักใครเสียเท่าไรเพราะพึ่งเข้ามาเป็นปีแรก เป็นเด็กปีหนึ่งในวัยสี่ร้อยปีน่ะ— "นี่ข้าแก่เกินเรียนไปรึเปล่านะ?" พึมพำออกมาเบาๆ เพราะหยุดคิดเรื่องนี้กระทันหันเลยทำให้ [คุณ] ที่กำลังเดินอยู่ด้านหลังชนเข้าอย่างจัง

Show Post

#MKH_โรลเปิด (แยกรูท) 📍หน้าทางเข้าป่าซากุระ | ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน ยามเย็นหลังเหนื่อยล้าจากการเรียน ฮิเอย์มักจะสิงอยู่ตามสถานที่เงียบสงบเพื่อเป็นการพักผ่อนหย่อนใจ หรืออีกอย่างーก็พยายามแวะเวียนมองหาแมวอ้วนตัวหนึ่งที่เห็นหลงมาเดินเตร็ดเตร่ในโรงเรียนเมื่อเปิดเทอมวันแรก เขาใช้เวลาหลายวันในการสอดส่อง ไม่แน่ใจนักว่าแมวอ้วนตัวนี้คือแมวจริงหรือโยไคสักตนในโรงเรียนนี้ +

Show Post

#MKH_โรลเปิด แยกรูท ใต้ต้นไม่ใหญ่แถวสวนหย่อม | 16:00 น. หลังเลิกเรียนก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อโดยปกติหากยังอยู่ที่บ้านเขาคงต้องทำหน้าที่ของตัวเองตามกฎที่ตั้งไว้ แต่ที่นี่หาใช่ที่บ้านไม่ ร่างสูงเดินมาหยุดใต้ต้นไม้ใหญ่ก่อนจะเอนกายนอนเหม่อมองท้องฟ้าสีส้มอ่อนหน่อยๆ “เขียนเครื่องรางสำหรับแจกที่ศาลเจ้าดีมั้ยนะ” มุมปากคลี่ยิ้มก่อนจะเสกแผนไม้ขึ้นมาพร้อมกับใช้เล็บที่แข็งดุจเพชรจ่อลงไป (+ได้ค้าบ)

Show Post

#MKH_โรลเปิด วันหยุดสุดสัปดาห์ | ช่วงบ่ายสาม ณ ชายหาดนิชิโนะ “...” โยชิอาคิคุงที่ยังไม่ค่อยชินกับสภาพแวดล้อมรอบตัวเท่าไหร่ คงเพราะทั้งชีวิตใช้เวลาในโรงเรียนร่วมกับมนุษย์มาโดยตลอด ไม่ได้รู้สึกแย่ แค่อยู่ในช่วงปรับตัวมากกว่า เลยหาเวลาออกมาสำรวจธรรมชาติ เดินเล่น พลางคิดอะไรไปเรื่อย

Show Post

“ อ้ากก แอ๊ก— ” ตุบ! ร่างน้อยประทะกันอย่างแรง สุดท้ายก็ล้มด้วยกันทั้งคู่ “ อ่ะ โอ้ย..” “ ว้า! รอดด้วย เรานี่มันเจ๋งสุดๆ ” สาวน้อยชมตัวเองอยู่อย่างนั้น แล้วก็เหมือนจะลืมอะไรไปสักอย่าง ก่อนจะรู้สึกว่าสัมผัสข้างใต้ไม่คล้ายผืนหญ้าเลยสักนิด ยุยก้มมองลง และใช่เธอกำลังนั่งทับหญิงสาวคนนึงอยู่ “ อ๊ะ.. เป็นไรมั้ย ”

Show Post