Maar ze komen er altijd mee weg, dat is de ellende.

Show Post

Ik was naar de tandarts (alles ok) en toen ik naar buiten mocht snapte ik niet meer hoe de rolstoel aan ging van overprikkeling en moe. Lig in bed. Ik ga uit. Doei.

Show Post

Een vriend kwam, zorgde ervoor dat ik at, maar het overgrote deel van die dag was ik alleen. Jullie hier op Bluesky werden mijn vangnet, mijn steunpilaren en de mensen die mij troost boden. Pas donderdagavond laat kwam de eerste fysieke ondersteuning uit Nederland, zijn beste vriend.

Show Post

Die eerste uren na zijn dood waren onwerkelijk en dat zijn ze ergens nog steeds als ik er aan terugdenk. De verschillende hulpverleners, de wappie-arts, de verklaringen die ik af moest leggen bij de politie en de forensisch arts. En ondertussen mijn schoonzus die al probeerde de regie over te nemen.

Show Post

Jullie lieve woorden doen me goed. Ik zit nu vlakbij waar hij overleed koffie te drinken. De eigenaresse van dit koffietentje was een jaar geleden de eerste die me vasthield en een knuffel gaf. In de uren, dagen en weken na zijn dood werd dit een fijne plek met altijd een luisterend oor en troost.

Show Post