"ขอบคุณนะ..ตะแต่ว่าไม่ใช่เรื่องนั้น.." เจ้าตัวยังคงอ้ำอึ้งอะไรบางอย่าง มันมีโอกาสไม่เท่าไหร่แล้วด้วยสิ.. "เคลเคลได้จดหมายของผมในงานแฟรี่กาล่าแล้วใช่ไหม?" "...." "ข้อความทิ้งท้ายในจดหมายนั้นทั้งความหมายของดอกไม้" "ผมพูดจริงแล้วก็คิดกับเคลเคลแบบนั้นจริงๆนะ" เจ้าพูดออกมาอย่างตั้งใจและมุ่งมั่น

Show Post

(โรลเปิด @twdchaosell.bsky.social ) หลังจากสอบผ่านพ้นไปก็ใกล้ปิดเทอมแล้ว หลังจากที่เต้าตัวพักอยู่นานก็ได้ตัดสินใจเรียกเพื่อนสนิทของเขาออกมาคุยอะไรบ้างอย่าง ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะมีท่าทางประหม่าอย่างหน้าประหลาด หางสีขาวส่ายไปมาอย่างห้ามไม่อยู่ "เอาไงดี" "แต่เวลาเองก็เหลือไม่มากด้วย.." เจ้าตัวยังเดินวนไปมาที่บริเวณแถวลานกว้างในตึกเรียน

Show Post

(จบมูแล้ว— ขอบคุณทุกคนที่มาเล่นด้วยกัน และขอบคุณทุกๆคนที่ให้เราได้เป็นส่วนหนึ่งในโรลหรือกิจกรรมต่างๆ ขอบคุณที่มาร่วมหวีดร่วมจอยกันด้วยนะครับ 🫶💖✨)

Show Post

โอดินมองแผ่นหลังหนาที่เดินจากไป ก่อนที่น้ำตาสีใสกับไหลตามใบหน้างาม เพราะเหตุผลที่ไร้สาเหตุทำให้การรักใครสักคนเป็นเรื่องต้องห้าม ความรู้สึกลึกๆที่มิอาจกล่าวได้ คงต้องจบด้วยการจากลา "ลาก่อนนะ อาร์คุง" (จบโรล)

Show Post

( APT @twdatlas.bsky.social )

Show Post