“อุหวา-” มือที่ประสานกับเพื่อนรักโทไคหลุดไปแล้ว ทำอะไรไม่ได้มาก เดินตามต้อย ๆ ไม่ยื้อ แม้จะทำหน้า 🫨 ขออย่างเดียว ไม่เอาภาพติดตาก็พอ บรรยากาศวังเวง บ้านก็ผุพัง มีไม้เลื้อยกับวัชพืชขึ้นเรียงรายตามทาง สมกับเป็นหมู่บ้านร้างดี… เดินไปเรื่อย ๆ จนหางตาเห็นอะไรตะคุ่ม ๆ ตรงมุมหนึ่ง หันขวับ “!?” “เมื่อกี้น่ะ..!” ไม่ใช่โกสต์ไทเฮแน่นอน อะไรใส่เกราะ?!? “ม ม ม เมื่อกี้..“ 🥶🥶

Show Post

ผมเดินหลงมาจากมิติพิศวง หันซ้ายหันขวา เกาหัวหนึ่งที “หอพักไปทางไหนนะ..? จำได้ว่ามาทางนี้” สองตาสังเกตเห็นสามหน่อแก๊งค์เดิม ก่อนที่จะสาวเท้าเข้าไปหาอย่างไม่ลังเล “ทุกคนนี่นา ~” ที่เจอที่ม้านั่งนั่น “พอจะรู้ไหมว่าหอพักไปทางไหน ?” ใบหน้าไร้พิษสงไม่ทุกข์ร้อนใด ๆ เอียงคอเอ่ยถามขึ้นมา

Show Post

ตอนแรกก็เดินเล่นแถวศาลเจ้าดีๆอยู่หรอก แต่ดันซนเดินหลงเข้ามาที่นี่ซะได้ ระหว่างพยายามหาทางกลับไปก็พบเข้ากับรูปร่างและใบหน้าที่คุ้นเคย ทานากะ ยูโตะ รองหัวหน้าห้องเพื่อนรักของเขานั่นเอง "...." แต่ว่าจะใช่ยูโตะตัวจริงใช่ไหมนะ ถ้าใช่จริง ยูโตะจะมาทำอะไรที่นี่ล่ะ... ยืนนิ่งตัวเกร็งจ้องเขม็งเหงื่อตก เพราะกลัวว่าละสายตาละร่างเพื่อนที่คุ้นเคยจะเลือนหายไป

Show Post

โรลเปิด เวลาหลังเลิกเรียน หมู่บ้านร้าง "เอ่ะ" ยืนเอ๋ออยู่หน้าหมู่บ้านมาสักพักแล้ว มายังไงก็ไม่รู้ ใจนึกว่าฉันมาทำอะไรที่นี่ มาดูซามูไรสินะ "....." กลับยังไง

Show Post

โรลปิด w/ @thkkousei.bsky.social @ อิซากายะในย่านการค้า 18.00 เขาส่งข้อความพร้อมกับโลเคชั่นไปนัดอีกฝ่าย ร้านนี้เป็นร้านที่หลบตัวอยู่ในซอกหลืบในย่านการค้า ก็เลยต้องทำแบบนั้น น่าเสียดายที่เขาหาบาร์บรรยากาศสงบๆไม่ได้ แต่ก็หาอิซากายะที่มีเครื่องดื่มหลากหลายมากพอ แถมยังมีความเป็นส่วนตัวสูงและเห็นวิวได้ชัดเจน

Show Post