بعد از یک هفته مریضی امروز خودمو جمع کردم که کارهای این پایان نامه رو شروع کنم. کارم رو با نوشتن یه ایمیل شروع کردم. یعنی نشد من ایمیل بزنم به جایی و ایمیل اتوماتیک نیاد که طرف تا دو هفته نیستش. این کشور برای من خیلی عجیبه

Show Post

شروع کردم چینی یاد بگیرم، خیلی غیرقابل پیش‌بینی دیدم برام از زبون‌های دیگه‌ای که در جوانی یاد گرفتم خیلی آسون‌تر به نظر میاد. حداقل مغزم داغ نکرد.

Show Post

من تنها مارکوپولوی خانواده هستم. نه قبل از من کسی مهاجرت کرد نه بعد از من. طایفه «نشستگان ابدی در شهرستان» که تهران رفتن هم فقط برای دکتر، دانشگاه و سربازی مجاز بود! با ذکر مدت محدود.

Show Post

امنیت شغلی و پس‌انداز خیلی تاثیر داره. خیلی دیدم کسایی که زندگی بالاتر از معمولی دارن از جامعه کارگری کارمندی اینجا هم بی‌خبرن چه برسه به وضعیت ایران. کلا تو بچیه دنیای دیگه زندگی می‌کنن.

Show Post

من و همسرم از اونهاییم که اولین مهاجر چند نسلن و من هم همین فاصله رو احساس می‌کنم گاها برام سواله که چرا آدمها اینقدر به تاثیر استیصال و خردکنندگی فقر بی‌تفاوتن

Show Post