𝙎𝙖𝙞𝙘𝙝𝙤𝙪

𝙎𝙖𝙞𝙘𝙝𝙤𝙪

kzk-saichou.bsky.social

⚠️Roleplay acc | #KZK_commu | คาร์เรียกทุกคนด้วยนามสกุล‼️+ อีโม(?) | ประธานชมรมภาษามือ - สมาชิกชมรมวิจัยอิเฮ็น Doc : https://bit.ly/4jQeYV7 Checklist : https://shorturl.asia/WtLFf ⚠️ผปค.ไม่ถนัดโรล/เปิดโรลเพราะมีอาการปวดหัวค่ะ ถนัดเวิ่นเล็กๆน้อยๆมากกว่า ถ้าจะโรลกันแนะนำให้ดีลกันก่อนนะคะ🥹🙏

👤 Joined on 16 September 2025

149

Followers

157

Following

232

Total Posts

📜 Kullanıcı Geçmişi

  • 16 Eyl 2025, 10:54
    🎉 Bluesky'e katıldı - İlk kullanıcı adı: @kzk-saichou.bsky.social

🚫 Blokladığı Kullanıcılar

❤️ Beğendiği Gönderiler

และก็ตอนนี้ ฉันมีคนที่คอยมาดูแลฉันแต่ก็ยังไม่ค่อยชินซักเท่าไรเพราะฉันชินกับการเป็นผู้ดูแลและปกป้องเสียมากกว่าถ้าไม่นับพี่ๆ หรือผู้ใหญ่ที่เคยรู้จักซึ่งฉันเคยเจอเขาเมื่อ 10 ปีก่อนที่เป็นฝ่ายดูแลฉัน แต่สักวันนึง... พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้รึเปล่านะ ? 'ฮิซาชิ' คำสัญญาและการมีชีวิตของพวกเราคงจะมีความหมายมากยิ่งขึ้นไปอีกนั่นล่ะนะ

Show Post

#KzK_Reunion 10 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ทุกการสูญเสีย ความเจ็บปวด ความเสียใจ ทุกๆอย่างในตอนนั้นยังคงจำได้ดี สิ่งนึงที่ตั้งเป้าแน่วแน่หลังจากรอดชีวิตมาได้ คือการที่จะเล่าเรื่องราวลงผืนผ้าใบ เพื่อ"จดจำ"ทุกๆคนที่ได้จากลาหายไป ณ ตอนนั้น จะวาดต่อไป เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีใครถูกลืมไว้ข้างหลัง

Show Post

#KzK_Reunion นี่ ปู่ ตั้งแต่ตอนนั้นก็ผ่านไปตั้ง10ปีแล้วนะ— อันที่จริงหลังจากจบเรื่องในวันนั้นผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าจะไปไหนต่อ ไม่มีศาลเจ้าให้อยู่ ไม่มีปู่ที่เป็นครอบครัวคนสุดท้าย ไอเรื่องที่จะไปอยู่บ้านที่จัดหามาให้ ไม่เอาด้วยหรอก ทีแรกผมก็คิดว่า..คงต้องหาเรื่องนอนโรงพยาบาลต่อซะแล้ว แต่ว่านะ— ตอนนี้ผมย้ายมาอยู่ที่เกียวโตแล้วน่ะ เหมือนไม่ได้กลับมาตั้งนานแหนะ +

Show Post

#KzK_Reunion สิบครั้งที่ดอกซากุระผลิบานและร่วงโรย สรรพสิ่งหมุนเวียนไปข้างหน้า ทิ้งกลิ่นของวันวานไว้ข้างหลัง ในวันเวลาที่ผู้คนต่างก้าวไปข้างหน้า ช่วงเวลาของใครบางคนกลับหยุดนิ่งอยู่ที่เดิม แต่ภาพจำนั้นช่างเลือนลาง บางทีคุณอาจจำใบหน้าของเขาไม่ได้แล้ว บางทีคุณอาจจำน้ำเสียงของเขาไม่ได้แล้ว แม้ความทรงจำจะเลือนลาง แต่คุณสัมผัสได้ว่าเขายังคงอยู่ตรงนั้น ยังคงอยู่ที่นี่เสมอมา +

Show Post

4.4 2016 บ่ายวันนั้น เราสองคนโดดเรียนออกมาด้วยกัน มือของมารินนุ่มกว่าที่คิด เขาจูงฉันเดินไปเรื่อยๆ เหมือนโลกใบนี้มีเพียงแค่เราสองคน เราหัวเราะด้วยกัน พูดเรื่องไร้สาระตลอดทาง และใช้ช่วงเวลาแสนธรรมดา… ปล่อยใจเป็นไปดั่งฝัน มารินที่กำลังส่งยิ้มให้ฉัน กระชับมือของฉันไม่ยอมปล่อย แม้เพียงเท่านี้ แต่ฉันรู้สึกมีความสุขเหลือเกิน . . .

Show Post

Select language

Install App

Install App