Türkiye’de sol çevrelerin en büyük zaaflarından biri, bazı figürleri sorgulanamaz “ikon” haline getirmeleridir. Yılmaz Güney bunun en çarpıcı örneğidir. Sanatındaki devrimci söylemler üzerinden “melekleştirildi”, özel hayatındaki karanlık yüzü hep görmezden gelindi.

Show Post

Savcı, savunmasını yapan Ekrem İmamoğlu'na, "Bana bakarak konuşma" dedi. Ekrem İmamoğlu, savcıya tepki göstererek; "Yasak mı? Bakmaya meraklı değilim” diyerek yanıt verdi.

Show Post

Ekrem İmamoğlu’nun, geçmişte Yusuf Tekin’in nasıl profesör olduğunu anlattığı konuşması: “Yusuf Bey, sen nasıl profesör oldun? Nasıl rektör oldun? 48 saatliğine yayınlanan kararnameyle profesör oldun, rektör oldun. Bunlar kararname çocukları.”

Show Post

Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın, yok edin insanın insana kulluğunu, bu dâvet bizim.... Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine, bu hasret bizim...”

Show Post

Ekrem İmamoğlu, mahkemedeki savunmasının sonunda Nazım Hikmet’in Davet şiirini okudu: “Dörtnala gelip Uzak Asya'dan Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan bu memleket, bizim. Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak ve ipek bir halıya benziyen toprak, bu cehennem, bu cennet bizim.

Show Post