“เอ–อ เหมือนว่าเดียน่าจังจะพูดอะไรกับผมรึเปล่านะ ? ตอนแรกที่เข้ามาทักน่ะ ?” เขากำลังคาดหวังบางอย่าง เพราะเธอดูมั่นใจในคราแรกที่เดินมาหา บางอย่างในคำพูดถัดไปของเธอที่จะตอบเขาเลยฟังมันอย่างตั้งใจ

Show Post

สายตาอ่อนลงพร้อมกับรอยยิ้มบางมองคนตรงหน้าที่ยังคงก้มหน้าทำตัวไม่ถูก “..” ท่ามกลางผู้คนรอบกองไฟ ร่างสูงขยับเข้าหาอีกก้าว มือใหญ่เคลื่อนไปวางบนหัวเธอก่อนจะลูบอย่างทะนุถนอมโดยไม่ให้ผมที่เซ็ตมาเสียทรง ปลายนิ้วค่อยๆเกลี่ยผมข้างอีกฝ่ายที่ตกลงมาขึ้นไปทัดหูหนานุ่มนิ่ม 'อยากให้เงยหน้าจัง' +

Show Post

“คิ- ฮ่ะๆ ขอบคุณครับ” เสียงทุ้มลั่นขำขึ้นเบาๆอย่างขัดเขินเมื่อเห็นท่าทีน่ารักๆนั่นของเธอ ถึงจะได้อยู่กับเธอที่ลานน้ำพุแต่รู้สึกว่านานมากที่ไม่ได้เจอหน้ากันแม้ว่าที่ผ่านมาจะมีส่งเมลหากันบ้าง เพราะต้องติวสอบไหนจะงานสภาอีกเขาเลยแทบจะไม่มีเวลาให้กับอย่างอื่น เพราะงั้นมันไม่พอหรอกถ้าเทียบกับความคิดถึง “ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจหัวเราะ..นานเลยน่ะที่ไม่ได้เห็นเธอแบบนี้” +

Show Post

“เข้ากัน..ดีมากเลย…..ชุด” ก่อนที่เธอจะพูดอะไรต่อเขาก็พูดขึ้นก่อนโดยไม่มีทีท่าว่าจะหลบสายตาออกไปจากเธอ ‘สวยจัง‘ “สวยมากเลยครับ” เสียงในหัวมันดังจนเขาพูดออกมา เสียงทุ้มใหญ่เอ่ยออกมาอย่างแผวเบาผสานไปกับเสียงบรรยากาศของไฟฟืนที่กำลังโหมไหม้ วันนี้เขาเลือกที่จะไม่เบี่ยงอ้างถึงอยากอื่นให้เธอเข้าใจผิด เขาเลือกที่จะกล่าวชมเธออย่างตรงไปตรงมากับความรู้สึกในใจที่หลากหลาย

Show Post

เขาหันไปทางเธออย่ารีบลนก่อนที่เสียงเธอจะเอ่ยทัก เพราะจมูกที่ไวเลยได้กลิ่นของเธอในทิศที่เขาหัน “…” ดวงตาดุดันของสัตว์ป่าเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นหญิงสาวในชุดแปลกตาสีอ่อน เธอที่เดินเข้ามาทีละก้าวขโมยสายตาของเขาราวกับตกอยู่ในมนต์สะกด ครั้งแล้วครั้งเล่า ตลอดมา ไม่เคยมีใครที่ตรึงระยะสายตาเขาได้มากเท่าเธอ +

Show Post