( เย้ๆ ยินดีค้าบ💖 )

Show Post

ในขณะที่เขากำลังจะอ้าปากเอ่ยถามต่อว่า 'กับฉันมันสนุกจริงๆหรอ' แต่สุดท้ายก็ไม่ได้กล่าวออกไปเมื่อมาถึงยังที่หมายแล้ว “ หวังว่าวันนี้จะเป็นช่วงเวลาที่ดีนะ ” แม้ในใจลึกๆจะแอบเสียดายที่เขาจะไม่กล่าวออกไปจนกระทั่งเขากำลังจะก้าวเท้าเข้าไปในห้อง แต่แล้วก็หยุดฝีเท้าลงพร้อมค่อยๆเหลียวหลังกับมาทางอีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้ม “ ไว้ฉัน.. จะฝากเวลาว่างไว้ให้เธอได้ดูแลอีกนะ ” “ ขอบคุณสำหรับวันนี้ ”

Show Post

เขาคอยสังเกตท่าทีของอีกฝ่ายอยู่เสมอ ปฏิกิริยาที่แสดงออกอย่างดูชอบใจนั้นสร้างความรู้สึกที่ปนเอ็นดูออกมาไม่น้อย เขาค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าไปนั่งภายในรถที่อีกฝ่ายเปิดให้พร้อมประสานมือไว้หน้าตักอย่างสบายๆ “ เธอดูชอบนะ.. ออกไปเที่ยวบ่อยๆงั้นหรอ? ” “ ส่วนสนุกมั้ย.. ” เขาเงียบไปชั่วครู่พร้อมหลับตาพริ้มลงก่อนที่ค่อยช้อนสายตาขึ้นมาสบตากัน “ สนุกสิ.. ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่ดีนะวินเซนต์ ”

Show Post

เขายังคงเงียบและฟังคำตอบของอีกฝ่ายด้วยท่าทางเรียบๆก่อนที่ค่อยๆหลุบตาลงเล็กน้อย “ งั้นหรอ.. เหนื่อยแย่เลย ” เขาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มละมุนก่อนที่จะหยุดคิดและพิจารณาถึงคำขอของอีกฝ่ายด้วยท่าทางที่พินิจอย่างจริงจัง “ ถ้าเธอว่าแบบนั้น.. ” “ รบกวนด้วยนะ ” ไม่นานเขาก็พยัดหน้าตอบรับเบาๆเพื่อเป็นการยืนยันให้การอนุญาตแก่อีกฝ่ายด้วยความเต็มใจ

Show Post

( แหม่ เขินนะคับ😔 ) เขาค่อยๆปล่อยเจ้าแมวให้เดินออกไปจากตักของตัวเองก่อนที่จะขยับมือโบกเพื่อร่ำลาเบาๆก่อนที่จะเดินออกมาจากร้านโดยที่อีกฝ่ายเปิดประตูค้างเอาไว้ให้ หลังจากได้ยินประโยคถัดมาของอีกฝ่าย เซราฟีนก็ค่อยๆขยับหันหน้ากลับมาพร้อมสบตากับอีกฝ่าย “ แต่ห้องฉันอยู่เกือบชั้นสุดท้ายเลยนะ.. ” “ ไม่ลำบากเธอหรอ? ” เขาถามในขณะที่ยังคงไม่ละสายตาไปจากอีกฝ่ายและเฝ้ารอคำตอบ

Show Post