ครามเข้มคร้ามประกายแสง ย้อมผสานม่านฟ้าและผืนทะเล แด่ ชินไค มารินะ — ขอบคุณที่เธอได้เกิดมา เศษเสี้ยวแสนเลือนรางกลับล้ำค่า เฝ้ามอง จมดิ่ง ตราตรึง จึงพันเกี่ยวนิ้วก้อยวิงวอน แม้เหลือเพียงความทรงจำในท้ายที่สุดก็ตาม ได้โปรดเถิด คลื่นครามที่รัก ได้โปรด อย่าพรากเธอไปเลย. | 07.20 海の日 & สุขสันต์วันเกิดมารินะ🌊✨

Show Post

#MSG_Natsumatsuri | #MSG_โรลเปิด คาโฮะที่ตั้งใจมาเดินเล่นในเทศกาลหน้าร้อน พอได้เดินผ่านซุ้มกระดิ่งลมในงานแล้วก็เหมือนถูกหยุดเวลาไปชั่วขณะเสียอย่างนั้น เธอยืนเหม่อมองและตั้งใจฟังแต่เสียงกระดิ่งลมจนลืมสังเกตรอบข้าง จน [คุณ] ที่เดินตามหลังมาก็ชนเข้าให้อย่างไม่ทันได้ระวัง ( เพิ่งฟื้นคืนกลับมาเล่นมูค่ะ ทันมั้ยไม่แน่ใจ แต่หากสนใจสามารถบวกได้นะคะ! )

Show Post

#MSG_โรลเปิด | 00.00 หลังงานเทศกาลฤดูร้อนจบ หลังจากงานเทศกาลจบลงไปอย่างด้วยดี ทุกคนแยกย้าย บรรยากาศของเมืองเริ่มกลับมาปกติ จากชายหาดที่เคยครึกครื้นจากเสียงดอกไม้ไฟ ตอนนี้เหลือเพียงแค่เสียงทะเลแสนสงบเหมือนที่มันเคยเป็น เว้นแต่ว่า จะมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนจุดไฟเย็นอยู่เงียบๆ เหมือนเขายังไม่พร้อมออกจากงานเทศกาลเท่าไหร่นัก +

Show Post

#MSG_Natsumatsuri ก็เหมือนกับงานเทศกาลทุก ๆ ปี ที่เราทุกคนต่างร่วมเพลิดเพลินไปกับหน้าร้อน แสงสี ร้านค้า เขาเองก็เช่นกัน สีส้ม สีเขียว เดินกลมกลืนตัดผ่านผู้คน ในมือมีหวานเย็นที่ได้มาจากร้านค้าในงาน แม้แต่โคเคโกะก็มาเดินงานเทศกาลเหมือนกันสินะ ? “ดูเหมือนป่าข้างศาลเจ้าจะมีหิ่งห้อยอยู่เยอะด้วยนี่นา..“ เขาเดินพึมพำ

Show Post

#MSG_Natsumatsuri ไฟประดับสาดแสงสีแยงตา ผู้คนผ่านไปมาเสียงดังเจื้อยแจ้ว ..ฟังดูแล้วก็คงครึกครื้นดีตามประสางานเทศกาล ถึงจะไม่ชอบ ก็ยังอยากจะลองอยู่ให้นานกว่านี้อีกหน่อย แต่น่าเสียดายที่เพียงไม่นาน คิซากิคงทนบรรยากาศเหล่านี้ไม่ไหว จากเดินเล่นในงาน กลับต้องปลีกตัวออกมาพักหายใจ เงียบกว่า.. สงบกว่า.. สบายใจกว่า 「 อยู่กันแค่นี้ก็ฉลองเทศกาลได้เหมือนกันใช่ไหมล่ะ 」

Show Post