กลับไปประจำตำแหน่งหน้าประตูดังเดิม ดึกมากแล้ว ผู้คนบางส่วนเริ่มทยอยกลับบ้าน หน้าที่การ์ดคอยเปิดประตูส่งแขกออกไปทีละคน ดีที่คืนนี้ไม่มีใครเมามายจนก่อเรื่อง หรือถึงขั้นสิ้นสติให้ต้องเปลืองแรงลากออกไป ดีเหลือเกินที่ค่ำคืนนี้ผ่านไปอย่างราบรื่น ทั้งบรรยากาศ เสียงเพลง ผู้คน รวมถึงบทสนทนาหน้าบาร์ (ในส่วนของน็อกซ์จบแล้วค่ะ ขอบคุณที่มาแจมนะคะ 💝)

Show Post

(สุนัขป่าพันธุ์น็อกซ์ค่ะ นับเป็นคนละร่างกับร่างแวร์วูล์ฟนะคะ อันนี้สมมุติว่าเขาเป็นมะม๋าของจริง 🦴 cms by Kamumbo)

Show Post

ปากบอกไม่ แต่อากัปกิริยาเด่นชัด จะเชื่อก็คงยาก คำพรรณนาของจิตกรยากเกินกว่าคนธรรมดาจะเข้าใจ อีวานส่ายหน้ากับอาการเพ้อไกล ลงความเห็นว่าหลุยเซียโนนั้นเมาหนักแล้ว มือหนึ่งวางเท้าเอว ถอนหายใจครู่หนึ่ง — อีวานเพิกเฉยชายตรงหน้าไม่ได้ จิตสามัญสำนึกร่ำเรียกให้เขาเข้าช่วย “พักผ่อนไปก่อนนะครับ เดี๋ยวผมพาไปส่งที่บ้าน” +

Show Post

2 วันหลังพระจันทร์เต็มดวง| กระท่อมชายป่า เงียบเชียบ ราวไร้ชีวิต เย็นเฉียบ ราวสิ้นชีพจร หม้อต้มที่เคยมีเศษซากกระดูกหลายชิ้นพึ่งถูกเททิ้ง หากไม่นับกาน้ำร้อน ก็ไร้วี่แววว่าจะมีอินฟาเรดชนิดใดจับได้ว่ามีสัญญาณชีวิตเคลื่อนที่อยู่ในบ้านหลังนี้ เว้นเสียแต่คุณจะเป็นแมลงตัวเล็กจ้อย — แผละ — ที่เพิ่งถูกส้นสูงบดขยี้โดยหญิงสาวผู้ทำทีราวมิได้ตระหนักถึงการมีตัวตนของมัน ขณะหล่อนกำลังแต่งตัวอยู่หน้ากระจก

Show Post

(มีหมอนข้างตัวหลายใบ แต่คุณน็อกซ์เลือกที่จะหนุนคุณโบนิต้า 😞 @ttw-bonnie.bsky.social )

Show Post