“ไง วันนี้มารอกลับบ้านด้วยกันเหรอ” จาเร็ตเอ่ยปากทักทาย ก่อนช้อนตัวลงนั่งอย่างว่าง่ายเมื่อเห็นเพื่อนบ้านแสนดีปรากฏตัวแถวนี้

Show Post

(ขอมานั่งฟังนิทานหน่อยนะคะ) ในระหว่างที่เดินหาร้านอาหารทานหลังเลิกงาน สายตาก็ดันไปสบตากับใครสักคนโดยบังเอิญ ทั้งการโบกมือทักทาย กวักมือเรียกซ้ำ ๆ อีกทั้งยังตบลงบนที่นั่งข้าง ๆ สเตลล่าเผลอทำตามโดยไม่ทันได้รู้ตัว พอรู้ตัวอีกทีก็ดันนั่งอยู่ร่วมโต๊ะกับคนหน้าไปเสียแล้ว ’เหมือนจะเผลอโดนการเคลื่อนไหวแปลก ๆ ดึงดูดอีกแล้วแหะ’ ‘แล้วตรงหน้านี่ใครกันล่ะเนี่ย? เรารู้จักกันไหมนะ??‘ (+)

Show Post

(ปักนะคับ)

Show Post

การกวักมือราวกับเรียกคนรู้จักทำให้เขานึกฉงน、พยายามนึกความคุ้นเคยต่อชายแปลกหน้า จำไม่ได้ แต่สบตากันแล้วนั้น – จะเมินไปก็คงเสียมารยาทจนเกินเหตุ เขาจึงตอบรับคำเชิญผ่านสายตา ก้าวไปตามสัญญาณมือ " เรียกฉันหรือ ? " เอ่ยถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

Show Post

ชะลอฝีเท้าเมื่อเห็นคนคุ้นหน้ากวักมือเรียก เลิกคิ้วสงสัย ก่อนจะเดินเข้าไปหยุดข้าง ๆ แล้วนั่งลงตามคำเชิญ "ว่าไงเจ้าหนู" น้ำเสียงคล้ายจะบอกว่า ไหน มีอะไรอยากพูดก็รีบพูด

Show Post