#AZK_Sotsugyoshiki เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในรั้วโรงเรียนเป็นสิ่งเล็ก ๆ ที่กลบหลุมภายในหัวใจอันว่างเปล่าของเด็กสาวได้ การได้พานพบกับมิตรภาพนั้นทำให้เธอเปลี่ยนไป ขอบคุณความทรงจำดี ๆ ขอบคุณระยะเวลาที่พวกเราได้พานพบกัน ―จนมาถึงปีสุดท้าย มินามิฟูชิ จิโตเสะ ได้จบการศึกษา "การจากลาทั้งน้ำตามันไม่โรแมนติกสำหรับเค้าเลยสักนิด" "ฉะนั้น ไว้เจอกันใหม่ในสักวันนะ"

Show Post

#AZK_Sotsugyoshiki กลีบซากุระพริ้วไหวตามลม แต่งแต้มบนผืนฟ้าสีคราม— เรื่องราวที่เราได้ผ่านมาด้วยกัน ได้เรียกใครสักคนว่าเพื่อน ตลอดเวลาที่ผ่านมา 、ไม่เคยได้เสียใจเลย แต่ว่า . . ก็ร้องไห้ออกมาอยู่ดี " ถึงจะเป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาไม่ได้หรือเพื่อนที่ทำให้ทุกคนหนักใจอยู่เสมอ ตอนนี้— คงต้องบอกลาแล้วล่ะ " ฮินะอิจิ อาซาโตะ — นักเรียนชั้นมัธยมปลายปี 3 [ สำเร็จการศึกษา ]

Show Post

#AZK_Sotsugyoshiki “ขอบคุณนะครับ” สถานที่… ผู้คน… บรรยากาศ… ‘ความทรงจำ‘ ไม่ได้คิดมาก่อนเลยว่าคนที่มีชีวิตเรียบง่ายแบบเขาจะได้ใช้ชีวิตที่มีสีสันมากมายขนาดนี้ หลังจากนี้ถ้าไม่ได้เจอกันแล้ว ถ้าตัวของผมจากไปยังที่ไกลแสนไกล จะยังได้วนกลับมาพบกันไหมนะ “เอาล่ะ—” “ไว้เจอกันใหม่นะ”

Show Post

#AZK_Sotsugyoshiki ‘ทำได้แล้ว’ ที่ไม่ได้ไปต่อยตีกับใครอีก ที่ไม่ได้มีแผลถลอกเต็มไปหมด ที่คะแนนสอบมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อเทียบกับตอนมัธยมต้น ที่ได้เรียนจบพร้อมเพื่อนร่วมรุ่นคนอื่นๆ ‘ทำได้แล้ว’ ที่วันนี้สามารถยิ้มออกมาได้อย่างสบายใจกว่าทุกวัน ..ขอบคุณนะ แล้วไว้เจอกันใหม่

Show Post

[ #AZK_Sotsugyoshiki ] กลีบซากุระที่เคยเป็นจุดเริ่มต้น ในวันนี้กลับเป็นสัญญาณบอกลา หากผ่านพ้นวันนี้ไป、 คงหวนนึกให้เสียดาย เพราะแบบนั้นก่อนที่จะแยกย้ายกันไป . . . 「 ผมคิดว่าผมไม่มีทางชอบนายได้เลยและนายคงเป็นคนสุดท้ายบนโลกที่ผมจะชอบ แต่ว่านะ— การที่สุดท้ายแล้วผมชอบนาย มันน่าขำจริง ๆ นั่นแหละ 」 ❀。• *₊°。 ❀°。• *₊°

Show Post