#SHR_Commu Kuze Sasa | Story 1 เรือนผมสีเทาไหวไปตามสายลม ดวงตาสีแดงคมชัดอยู่ใต้เงาหน้ากาก ปีกสีดำแผ่กว้างจนเหมือนจะกลืนแสงทั้งผืนป่าเอาไว้ เขาเหมือนภาพมายา งดงาม และน่าพรั่นพรึง ต่อให้วันหนึ่งเงาร่างนั้นเลือนหายไปจากผืนป่า ก็ยังมีสถานที่แห่งหนึ่งที่ไม่มีวันพรากเขาไปได้ ที่ซึ่งภาพของเขาจะยังคงอยู่เสมอ ในส่วนลึกของหัวใจ | . bit.ly/4j92H1m

Show Post

แม้ว่าเธอจะไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับเพื่อนสนิท แต่ก็ยังแวะเวียนไปหากันได้อยู่เสมอ ดูเหมือนว่าจะติดนิสัยประชดประชันแบบนั้นมาจากเพื่อนชายหัวสีดอกอาจิไซแล้วสิ— ก็หมอนั่นนั่นแหละ ในเมื่อมั่นใจว่าตรงนี้คงจะไม่มีใคร.. งั้นก็ช่างมันแล้วกัน เธอไม่ได้อยากถูกมอง หรืออยากเป็นสาวน้อยขนมหวานน่าทะนุถนอมสักหน่อย อยากแข็งกระด้างและกร้านโลก—

Show Post

ฮิบิเนะที่กำลังฟังเพลงในหูฟังเพลิน ๆ ในขณะที่อีกฝ่ายเรียกชื่อเธอครั้งแรก ไม่ได้ยินไม่ควรมีครั้งที่สอง ครั้งที่สองผ่านไปฮิบิเนะก็ไม่ได้ยิน ครั้งที่สามนี่ไม่ควร และครั้งที่สามเกิดขึ้นพร้อมกับอาการสะดุ้งของฮิบิเนะที่โดนพี่ซาคุสะจับหมับเข้าที่ไหล่ “พี่ซาคุสะ แกล้งกันอีกแล้วนะคะ” ฮิบิเนะได้พูดขึ้นมาระหว่างที่ถอดหูฟังของเธอออกเพื่อที่จะได้ยินอีกฝ่ายชัดขึ้น

Show Post

#SHR_ทัศนศึกษา #SHR_Roleplay โรลปิด W/ @koyousayu-shr.bsky.social Day 3 | ถนนสายโทไคโดเก่า | 10:45 น. “ให้พวกเราล่วงหน้าไปก่อนจะดีเหรอ ?“ เสียงคุ้นเคยจากเพื่อนร่วมห้องของเธอดังขึ้นหลังอายากะตัดสินใจหยุดพักที่จุดนี้เสียหน่อย อันที่จริง— เธอพลาดเองที่มั่นใจในตัวเองเกินเหตุเลยชะล่าใจจนเลือกชุดนี้มาใส่ แต่ดันขยับลำบากแถมยังปวดเท้าสุด ๆ อีก +

Show Post

#SHR_เส้นทางที่ผิดแผก เสียงเรียกอันอ่อนโยน ท่วงทำนองอันคุ้นเคย ชายผ้าหลากสีสันที่พลิ้วไหว เสียงกระพรวนแห่งการตื่นรู้ ภาษาจากแดนบ้านเกิดอันชวนให้โหยหา . . . ̷ช̷̷่า̷ง̷น̷̷่า̷ข̷ั̷น̷เ̷ส̷ี̷ย̷จ̷ร̷ิ̷ง

Show Post