هر بار با مامان بابا حرف می‌زنم ترس نبودنشون بیشتر می‌ریزه توی وجودم. از تابستون گذشته جوری رو به پیری و زوالن که وحشت کرده‌م. لعنت به تمام کسانی که از هم دورمون کردن و فرصت دیدارمون رو حواله دادن به مکالمه‌های تصویری که هر وقت دلشون بخواد سرعتش رو کم یا قطعش می‌کنن و خواب‌. من آغوش امن عزیزانم رو می‌خوام

Show Post

این دختره (دهه هشتادی) از من پرسید چرا انقدر دهه پنجاه و شصتیا می‌‌رقصن؟ یه خاطره هم از بچگیش تعریف کرد که کل خاطره‌هاش از مهمونیا تو بچگیش اینه که مامان باباش تا می‌رسیدن به دوستاشون کفتر کاکل به سر های های و دِ برقص. و همون موقع هم فکر می‌کرده همه خْلن. نمی‌دونم والله. شاید کمبودی چیزی داریم خدانکرده.

Show Post

پادشاه -مستعجل- فصل‌ها، پاییز

Show Post

خب ظاهرا تغییرات اساسی‌تره. خیلی عصبی و خسته‌ام. توان هم ندارم تو این بازار خراب دنبال کار بگردم. فرقی هم نمی‌کنه همه جا فقط بیگاریه. اینجا دلم خوش بود اعصاب‌خردیش کمتره که اونم انگار به فنا رفت.

Show Post

این جنگ روانی که با اخبار مادر همه‌ی بمب‌ها راه انداختن طاقت‌فرساست.

Show Post