เฮคเตอร์ก้มหน้างุด มือคัดแยก หูก็ฟัง ท่าทางตั้งอกตั้งใจ "โอเคเลยฮะ! อย่างงี้นิเอง..." พยักหน้าหงึก ยิ้มแป้น "สีมันสวยมากจนผมอดเก็บกลับมาไม่ได้เลย" มองเห็ดสีแดงในมือคุณ หัวเราะนิดหน่อย เกาข้างแก้มตัวเอง "ดีนะที่ไม่เผลอกินน่ะ!" หลังจากจัดการจนเสร็จ เฮคเตอร์ก็ลุกพรวดขึ้นมา "งั้นผมไปช่วยพวกพี่ ๆ หาอีกดีกว่า" ยังจะหามาเพิ่มอีกเหรอ "ขอบคุณมากเลยนะฮะศาตราจารย์!"

Show Post

( ??????????????? ป๊าบอมนุ๋ทำไม.... ฮือ.. ฮรึก ฮือ แง ฮือ .... อร้าก น่ารักง่ะ ตัวนิดเดียวเอง😭😭😭😭🥺😭🥺😭)

Show Post

( ฮือออออืแอือทออออาจานนนนนนน😭😭😭😭😭😭😭😭😭 ความน่ารักนี่มันอาไรกันคะแงๆๆๆๆไๆๆ 😭😭😭☀️☀️☀️🌤🌤🌤🌤 สุดจาเอ็นดูอาจารเขินด้วยง้าา อุ้มชูอาจารย์นุเก่งที่สุดแล้ว TTT🫳🏻🤍🤍🤍🤍 )

Show Post

"ครับบ!" "ผมชอบวิชามักเกิ้ลศึกษานะครับ!" ตะโกนออกมาลั่นป่า พูดเสร็จก็วิ่งแจ้นไปทางอื่น มือชูขึ้นฟ้าแบบท0มอนด์เจอร์รี่ หวังไปแลกแรงงานตัวเอง กับแรงงานคนอื่น การเข้าสังคมในที่แบบนี้ ชักสนุกขึ้นมาแล้วล่ะสิ (ขอบคุณจานเทรเวอร์เหมือนกันค่ะะ สำหรับพื้นที่ ว้ากกก)

Show Post

" อื้อ ” โรวานขานรับอย่างอารมณ์พร้อมรอยยิ้มกว้าง “ วันนี้เป็นยังไงบ้างครับ ? ” ขณะก้มมองศาสตราจารย์ก็อมยิ้มเอ็นดูน้อยๆ ตัวเล็กน่ารักจริงๆเลย-

Show Post