(🎃)

Show Post

ถึงแม้ว่าจะทำเป็นตีมึนก็เถอะ… แววตาที่สับสน ความคิดที่ฟุ้งซ่านอยู่ไม่นิ่ง สิ่งที่เอาแต่เต้นโครมครามทำเขาหงุดหงิด เขาไม่รู้หรอกว่าเพราะอะไร ร่างตรงหน้าที่ก้มหน้าหงุดบ่นอุบอิบเขาก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ว่าการที่เธอตรงหน้าก้มหน้าบ่นเขาด้วยความกังวล มันก็คงดีกว่าการเงยหน้ามามองเขาตอนนี้แหละ ’เมื่อกี้ยัง…เก็บสีหน้าได้แท้ๆ แต่พอเธอละสายตา มันก็เก็บไม่อยู่‘ ’ขอร้องล่ะ..‘ ’อย่าเห็นฉันทีเถอะ‘

Show Post

คิดว่าเข้าใจผิดแล้วแท้ๆ แล้วทำไมนายถึงเอาแต่ทำหน้าแบบนั้นกันล่ะ ถึงจะไม่ได้มองตรงๆแต่หางตาฉันมันเอาแต่เห็นน่ะสิ . . ไม่เข้าใจเลย..แปลกจัง เพราะนายเอาแต่ทำหน้าแบบนั้น การมองหน้าตรงๆเลยยิ่งทำไมได้ไม่ใช่รึไง แถมยัง..รู้สึกแปลกๆไปด้วยเนี่ย “ ..เอาเป็นว่า ” หลบสายตาไปด้านข้าง หนวดก็พาลยุกยิกไม่หยุด เหมือนจะมีบางส่วนที่เปลี่ยนสีจางๆ “ ก่อนอื่นช่วย…หยุดจ้องทีได้มั้ย?“

Show Post

( โอ๊ะ มาตอบทันม้าย แลกด้ายนะ )

Show Post

Kapalı içerik

Show Post