من زیاد اهل فیلم معرفی کردن تو فضای مجازی نیستم ولی دیدن این فیلم رو شدیدا توصیه می‌کنم فقط اینطور بگم زمانی که فیلم تموم شد هیچکس از جاش نمی‌تونست تکون بخوره یکی سرش پایین بود بکی گریه می‌کرد خودم تا حدود بیست دقیقه نمی‌تونستم چیزی بگم بازی خانوم جودی کومر به شدت فوق‌العاده بود پشیمون نمی‌شید از دیدنش

Show Post

از ماشین كه پیاده شدم دود مینی‌بوس‌های قدیمی و صدای بوق كركننده ماشین‌ها و فریاد مسافركش‌ها به مراتب قابل تحمل تر از هر روز بود، ولی اینقدر احساس خستگی می‌كردم كه حدود 10 دقیقه فقط روی جدول كنار خیابون نشستم خب خودتون تصور كنید كه روز آدم كه بدین شكل شروع بشه چقدر انرژی برای ادامه روز می‌مونه؟

Show Post

حس این كسانی رو داشتم كه تو فیلم‌های ایرونی نشون میدن كه طرف بعد از 60 سال به ایران برگشته و با عشق به برج آزادی نگاه میكنه واقعا با رسیدن به آزادی داشتم به آزادی می‌رسیدم

Show Post

داشتم فیسبوکم رو‌ مرور می‌کردم به این متنی که آذر ماه سال ۹۲ نوشتم برخورد کردم: روز من اینگونه آغاز شد … منتظر ماشین برای آزادی بودم عزمم رو جزم كرده بودم كه تا خود آزادی عمیقا بخوابم از بدی روزگار هر ماشینی كه از مسیر بزرگراه جناح به سمت آزادی می‌رفت پراید بود و پر واضحه كه تو پراید خوابیدن محاله

Show Post

می‌خوام این هفته مفید باشم. با ما باشید.

Show Post